Welcome To TSU

მიუხედავად მასზე გაგონილი საშინელებებისა, ბაზების გაუმართაობისა, არაორგანიზებულობისა (ისევ ბაზების მხრივ) და კიდევ ათასგვარი გამონათქვამებისა როგორიცაა “ვისაც არ ეზარება ყველა მანდ აბარებს”, თსუ-მ მაინც დადებითი შთაბეჭდილება დამიტოვა. წელს ჩავირიცხე და მოვხვდი იურიდიულზე, საერთაშორისო სამართალზე. ბაზებზე ნამდვილი მარათონი იყო, გავწამდი, მაგრამ ვიმარჯვე (რაღაცნაირად) და ავირჩიე ის ლექტორები, რომლებიც მინდოდა.

უკვე ერთი კვირა გავიდა და არცერთი ლექცია არ გამცდენია/გამიცდენია :დ საგნები საინტერესოა, ლექტორები კარგები და ბავშვები ბევრი, ერთ ლექციაზე 200 კაცი ვსხედვართ. პირველივე დღის შემდეგ ყურებამდე შემიყვარდა უნივერსიტეტი, ალბათ იმიტომ რომ თბილი დახვედრა მოგვიწყო ჩვენმა დეკანმა ბ-მა ლევან ალექსიძემ.

ერთი სიტყვით კარგია რა ჯავახიშვილი, მართალია ჯერ სემინარები არ ჩამტარებია, არც გამოცდები მქონია მაღლივში, ბევრი მაშინებს კიდეც ამ გამოცდებით, მაგრამ მე მგონია, რომ კარგ ადგილას მოვხვდი :დ

ესეც მოკლე რეზიუმე ჩემი სტუდენტური ცხოვრების შესახებ, ხო მართლა, რაც მთავარია, სულ მეგონა უნივერსიტეტი სტილს უცვლიდა ბავშვებს, მეგონა მივიდოდი თუ არა მაღალ ქუსლებზე შემდგარი გოგოები ჩამომხედავდნენ ზევიდან, მაგრამ საბედნიეროდ შევცდი და გულზე მომეშვა, როდესაც კედი და ჯინსის შარვალი დავინახე :დ

რაც შეგეხებათ თქვენ, 2012-13 წლების აბიტურიენტებო, არ მოგატყუებთ და გეტყვით, რომ მოემზადეთ შრომისთვის და ზოგიერთი ტანჯვისთვისაც, რადგან ადვილი წელი არ გექნებათ (ვის ვეუბნები :facepalm:). ღამის გათენებები, წიგნზე ჩაძინებები, 8 გამოცდა + უნარები და კიდევ მრავალი სხვა.. მაგრამ ბოლოს კარგი შეგრძნებაა, როდესაც იგებ რომ ჩაირიცხე და ერთი წლის ტანჯვა-წამება დაგიფასდა. ხოლო უნივერსიტეტში რაც გელოდებათ ეგ უკვე ცალკე თემაა 🙂

მოკლედ, მე მიხარია, რომ ეგ პერიოდი უკან მოვიტოვე :დ

წარმატებულ წელს გისურვებთ 🙂

Adios

with love Geoliberty 

მე დრამერის ამპლუაში და ჩემი რჩევები დამწყებ დრამერებს

რატომ გადავწყვიტე დრამების სწავლა? სულ ამას ვეკითხები ჩემ თავს. რომ გითხრათ ერთ დღეს გავიღვიძე და ავიხირე, გინდა თუ არა დრამის სწავლა მინდათქო მოგატყუებთ. თავიდანვე მხიბლავდა ეს ინსტრუმენტი, მომწონდა ჩემი საყვარელი ჯგუფების დრამერები როგორ უკრავდნენ მასზე და მინდოდა მეც ისე დამეკრა, მაგრამ ის კი არ მიფიქრია, რომ სწავლის პროცესი ძალიან ხანგრძლივი და ალბათ ძნელი დასაჯერებელი არ იქნება თუ ვიტყვი, რომ მტკივნეული იყო. იყო რა, არის. არც მიფიქრია ჩემ ფიზიკურ შესაძლებლობებზე მივედი მასწვებელთან და …. და არც არაფერი წამოვედი ისევ ისე, სადღაც ერთი თვე ვიარე. დამატყდა ხელები. ნორმალურად დავალებასაც ვერ ვწერდი. სულ მიკანკალებდა ხელები, მაგრამ ბოლოს ნელ-ნელა დავამუღამე, მაგრამ დროში ძალიან შეზღუდული ვიყავი და მალევე გამოვედი. თავიდან ხელი არ მიხლია ჯოხებისთვის, მაგრამ ცოტახანში ისევ ავიღე ხელში და დავიწყე მეცადინეობა. რათქმაუნდა დრამერობა ჩემი მოწოდება არაა. უბრალოდ იმდენად მიყვარს ეს ინსტრუმენტი, რომ მინდა მასზე დაკვრა ვიცოდე. ჩემი პირველი დღე იყო ძალიან მაგარი, როდესაც მასწავლებელთან მივედი თავი გამოვიდე, ხელს რომ ვკიდებ რაღაცას სულ ბოლომდე მიმყავსთქო. მოკლედ დავაჯერე იმ კაცს რომ ჭეშმარიტი დრამერი ვიყავი და … კვირაში სამი დღის მაგივრად ერთ დრს დავდიოდი. არ მეცალა და… სხვა დღეებში იმას არ ეცალა. მასწავლებელი მყავდა ძააან ”ჭკ”, ამ ორი შეხმატკბილებული ასოს სრული მნიშვნელობით. ერთხელ ვუთხარი ჩემ მეგობარს გიტარის სწავლა უნდა მეთქი და იმან ჯგუფიც შექმნა უკვე და სახელსაც არქმევდა :D. მართალია გამოვედი, მაგრამ მეცადინეობისთვის თავი არ დამინებებია. ვცდილობ, ვცდილობ და რავიცი, იმედია დადგება ჩემგან რამე. რაც მთავარია ხელი არ ამიღია დრამებზე.

დრამერობის უარყოფითი მხარეები : იხილეთ სრულად